Dobra, stało się. Zaskoczyłam się dermatologią, która okazała się logiczną nauką, przydatną i co dziwne- dość ciekawą. I mimo, że nasza asystentka uwielbia swoje "kosmetyczki" i ciągle stawia nam je za przykład, grając nam na ambicji, i że nas odpytuje z rzeczy kosmicznych miejscami i że muszę biegać w butach na zmianę (!!!!) z szatni przez podwórko na oddział (!!!), to mi się podoba. Boję się do tego przyznać, bo generalnie każdy narzeka, ale w porównaniu do np. pediatrii, która jak dla mnie nie trzyma się kupy (dosłownie i w przenośni), dermatologia jest całkiem przyjemna.

Poza tym już niedługo maraton kolokwialny. Farma, patomorfa i kto wie, co tam jeszcze wymyślą. Wszyscy panikują. Ja nie wiem, o co chodzi. Naprawdę jest tak dużo do nauki? Koliduje mi to z zaproszeniem, jakie dostałam na jakiśtam pokaz czegośtam. Bo jest w sobotę przed kołem poniedziałkowym. A zależy mi, bo dali w zaproszeniu kolczyka i obiecali drugiego, jak się człowiek zjawi. Pójdę, kolczyk mi się podoba, chcę drugi :) najwyżej wezmę książkę z farmy.